Een beetje filmliefhebber moet natuurlijk het werk van Tim Burton zien. Vreemd genoeg zijn wij nooit eerder gestuit op Sleepy Hollow, gebaseerd op het klassieke spookverhaal uit 1820. Ook toen stonden Johnny Depp en componist Danny Elfman aan zijn zij, dit keer aangevuld met Christina Ricci die in 1991 vooral bekend werd met haar minstens […]

Verder lezen


In 2018 kwam Mary Poppins Returns uit. Hoewel een vervolgfilm van een klassieker zelden resulteert in iets goeds, willen we toch het een kans geven. En dan moet je het origineel natuurlijk even herkijken. De laatste keer dat ik Mary Poppins zag was ik een jaar of acht dus het werd een avond vol nostalgie. […]

Verder lezen


Onze ervaring met Spaanse horrors is dat ze eigenlijk nooit tegenvallen. De drempel was dan ook niet zo hoog om El hoyo (The Platform) te gaan kijken. Dit is de eerste lange speelfilm van deze regisseur, die het verhaal baseerde op een theaterscript. El hoyo had ook makkelijk in het theater opgevoerd kunnen worden: de […]

Verder lezen


Wij hadden zin in een echt goed drama, dus keken we bij de Oscarwinnaars of we nog iets gemist hadden. Jawel: Green Book was vorig jaar de beste film en had het meest originele scenario. Dat zou je niet snel geloven als je weet dat de regisseur, Peter Farrelly, matige komedies als Dumb and Dumber […]

Verder lezen


De film waar je dit jaar echt niet onderuit kon was Parasite (oorspronkelijke titel: Gisaengchung). Hij won als eerste niet-Amerikaanse film de Oscar voor beste film (of eigenlijk sleepte hij vier Oscars binnen) en dat is meer dan terecht. Regisseur/schrijver Bong Joon Ho gooide al eerder hoge ogen met Snowpiercer en Okja en met Parasite zet deze Zuid-Koreaanse filmmaker […]

Verder lezen


Bijna een eeuw geleden ontstond er een populair subgenre van de detective: de ‘who-dun-it’. Je kent het wel; een groep mensen is samen op een locatie wanneer een moord wordt gepleegd en een detective als een spelletje Cluedo moet ontrafelen wie de dader is. Dat dit genre nog lang dit dood is bewijst Knives Out, waarvan […]

Verder lezen


Een van de grote beloften in de filmfestivals deze winter was Jojo Rabbit, de nieuwste film van Taika Waititi waarvan wij sinds What We Do in the Shadows enorm fan zijn. Na driekwart eeuw is het weer oké om grappen te maken over Adolf Hitler, moet Waititi gedacht hebben, want dat is waar alle marketing […]

Verder lezen


Wij kijken zelden films twee keer, maar als we dat doen gaat het meestal om een klassieker. Daar valt The Rocky Horror Picture Show ook onder. Deze hysterische musical met een ongekende glansrol van Tim Curry als horror-travestiet en liedjes die nog op menig feestje te horen zijn, is in deze tijd, waarin drag steeds […]

Verder lezen


The Beatles: ik heb er niets mee, maar ook niets op tegen. De reden dat ik alsnog een film over The Beatles ging kijken is omdat het speelt met het ‘wat als’-principe. Wat als van de een op de andere dag je wakker wordt in een wereld waarin The Beatles nooit hebben bestaan, maar jij […]

Verder lezen


The Witch (of The VVitch, volgens oud-Engelse spelling) werd flink gehypet als horrorfilm. Het is het schrijvers- en regiedebuut van Robert Eggers, die het script grotendeels baseerde op gedocumenteerde verhalen en dialogen uit begin 17e eeuw. Daar heeft hij weinig aan veranderd: de gesproken taal in The Witch is oud-Engels, inclusief accent en verouderde woorden. In […]

Verder lezen