Mijn favoriete Disneyklassieker is toch wel Aladdin, die ervoor zorgde dat de betoverende mystiek van het Oosten al op jonge leeftijd een plekje in mijn hart kreeg. De trend van het verfilmen van klassieke tekenfilms juich ik niet helemaal toe – hoewel het bij The Jungle Book goed uitpakte – dus met enige terughoudendheid begonnen we aan […]

Verder lezen


De trailer van Downsizing riep genoeg vragen op om te besluiten zelfs een push-notificatie aan te zetten in de Netflix-app wanneer de film uit zou komen. Enkele dagen later zaten wij klaar voor een piepkleine Matt Damon in dit intrigerend sciencefictiondrama – dat volgens Netflix ook een komedie is. Spoiler: dat is het niet. In […]

Verder lezen


Net als veel filmliefhebbers stonden wij te springen om de nieuwste film van Quentin Tarantino te zien. Zijn negende film alweer – hij heeft ooit gezegd te stoppen bij tien films, maar hopelijk houdt hij zich daar niet aan. Once Upon a Time… in Hollywood is geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van de moord op […]

Verder lezen


Voor mijn verjaardag kreeg ik een flinke stapel films van een vriendin die mijn filmsmaak goed kent. Een daarvan is Day of Wrath, volgens de cover ‘in de lijn van Highlander’ – waarschijnlijk omdat in beide films Christopher Lambert de hoofdrol speelt in een middeleeuws tijdperk. En dan weet je van tevoren dat er geen […]

Verder lezen


Om in het vliegtuig naar onze vakantiebestemming maar wat te kijken te hebben had ik op goed geluk wat films offline beschikbaar gemaakt op Netflix. Een mystery-thriller over kunst met Jake Gyllenhaal klinkt niet slecht, en schrijver/regisseur Dan Gilroy maakte eerder ook Nightcrawler, tevens met Gyllenhaal, en daar waren we best enthousiast over. Dus op twaalf […]

Verder lezen


De VPRO bracht in 2018 een serie uit over films: De kijk van Koolhoven. Aan de hand van iconische films legt Martin Koolhoven uit waarom deze films zo kenmerkend zijn voor een bepaald genre. Zo ontdekte ik Suspiria, een Italiaanse horrorfilm die het genre compleet vernieuwde. Deze klassieker moesten we natuurlijk in z’n geheel zien. […]

Verder lezen


Je hebt film en je hebt cinema. Gaspar Noé is een Franse filmmaker die in zijn oeuvre altijd de grenzen opzoekt van wat mogelijk is in film, zowel op gebied van onderwerp, camera en vertelvorm. Dat liet hij al zien in Irréversible en Enter the Void, een persoonlijk favoriet, en met Climax doet hij daar nog een […]

Verder lezen


Het jaarlijkse IFFR is er weer en wij kozen ditmaal drie films uit. In My Room sprak ons aan vanwege het plot (een man is plotseling de laatste mens op aarde) waar je alle kanten mee op kan. Op Netflix staat de Amerikaanse serie The Last Man on Earth maar van deze Duitse productie verwachten […]

Verder lezen


Dit is minstens de vierde keer dat ik New Kids Turbo heb gezien en als Brabo moet ik toch zeggen: wat blijft deze film fantastisch. Natuurlijk is het geen cinematografisch hoogstandje, maar voor Nederlandse komediebegrippen doet New Kids het niet slecht. Bovendien is het een feest om een film te zien die zich afspeelt in […]

Verder lezen


Onze zuiderburen mogen er ook zijn in het Europese filmlandschap – misschien zijn ze wel beter dan wij kaaskoppen. Regisseur en schrijver Jaco van Dormael gooide al hoge ogen met het bevreemdende Mr. Nobody en een paar jaar geleden kwam hij met Le Tout Nouveau Testament (The Brand New Testament), waarin opnieuw wordt gespeeld met […]

Verder lezen