In 2018 kwam Mary Poppins Returns uit. Hoewel een vervolgfilm van een klassieker zelden resulteert in iets goeds, willen we toch het een kans geven. En dan moet je het origineel natuurlijk even herkijken. De laatste keer dat ik Mary Poppins zag was ik een jaar of acht dus het werd een avond vol nostalgie. […]

Verder lezen


Op zijn debuut na heb ik nu alle films van Wes Anderson gezien. Alleen The Life Aquatic with Steve Zissou miste nog, maar die kan ik nu ook afstrepen. Het is weer een Anderson-film zoals alle anderen: opvallend kleurrijk, uitgesproken typetjes, een gek plot en zijn vaste cast met namen als Bill Murray en Owen Wilson. […]

Verder lezen


Ik heb helemaal niets met paardenmeisjes. Wel met Alison Brie, sinds haar fantastische rol als Annie in de serie Community. Ze heeft al vaker laten zien dat ze meer kan dan comedy en deze keer is ze in de psychologische thriller gedoken, waarvan ze zelf ook meeschreef aan het script. Het verhaal is namelijk gebaseerd […]

Verder lezen


In 2019 hebben we relatief veel films uit afgelopen decennium gekeken. We besloten het jaar af te sluiten met een onbekendere, oudere film: Stay, uit 2005. Regisseur Marc Foster maakte ook Stranger Than Fiction, waar we erg door verrast werden. Stay gaat over een student (Ryan Gosling) die bij psychiater Sam Foster (Ewan McGregor) loopt omdat […]

Verder lezen


Mijn favoriete Disneyklassieker is toch wel Aladdin, die ervoor zorgde dat de betoverende mystiek van het Oosten al op jonge leeftijd een plekje in mijn hart kreeg. De trend van het verfilmen van klassieke tekenfilms juich ik niet helemaal toe – hoewel het bij The Jungle Book goed uitpakte – dus met enige terughoudendheid begonnen we aan […]

Verder lezen


Nicolas Cage heeft een bijzonder imago. Zijn emotionele uitbarstingen in films worden vaak belachelijk gemaakt en in de serie Community wordt er zelfs een hele aflevering aan zijn paradoxale acteertalent geweid. Afgelopen vrijdag kwam Mandy uit, een bloedstollende camp-horror waarin Cage zint op zoete wraak. Wij mochten het schouwspel op klaarlichte dag in Kino Rotterdam […]

Verder lezen


Wes Anderson, welke cinefiel houdt niet van hem? Zijn fantastische personages en dromerige beelden nemen je mee naar een compleet andere wereld. Met de stop motion film Fantastic Mr. Fox gooide hij al hoge ogen, dus toen bekend werd dat hij met nóg een stop motion film kwam stond die natuurlijk bovenaan onze kijklijst. Opnieuw een dierenepos: honden in […]

Verder lezen


Japanse tekenfilms voor volwassenen (anime) zijn niet voor iedereen weggelegd. Als je niet bekend bent met de stijlvormen en cultuur kan een anime verdomd ingewikkeld overkomen. Kimi no na wa (Engels: Your Name) is wat dat betreft heel toegankelijk. Wij waren op een zaterdagavond wel in voor een cultureel cinematografisch uitstapje. Let op: een kleine […]

Verder lezen


De tweede film die we op het IFFR zagen is het minste ‘cult’ van de drie, maar we keken hier beiden erg naar uit. Sowieso omdat Willem Dafoe weer eens op het witte doek verschijnt en deze keer eens niet als bad guy. Maar ook omdat de poster alleen al 100% zomer uitstraalt en in het gure […]

Verder lezen


De animatiefilm lijkt een herintrede te doen als full feature speelfilm. Twee jaar terug gooide Anomalisa hoge ogen als stopmotion film, vorig jaar kwam de ‘eerste animatiefilm voor volwassenen’ uit en dit jaar zijn er zelfs twee succesvolle animaties: de Nederlandse productie The Red Turtle en de Amerikaanse Kubo and the Two Strings – hoewel […]

Verder lezen