Als een film (te) lang op mijn kijklijstje staat komt dat meestal door de lengte. Om die reden keken we nu pas, op een druiligere zondagmiddag, de klassieker There Will Be Blood. Dat werd tijd, want een film die destijds op plek 14 stond in de beroemde IMDb top 250 mag je toch niet missen. […]

Verder lezen


Twee jaar geleden las ik het korte verhaal van Stephen King ‘1922’. King staat er om bekend dat hij met een lange aanloop een normale situatie steeds vreemder weet te maken, meestal met bovennatuurlijke invloeden. Hoewel 1922 daar niet volledig aan voldoet is het wel een traditioneel traag verhaal dat onder je huid kruipt, en […]

Verder lezen


De VPRO bracht in 2018 een serie uit over films: De kijk van Koolhoven. Aan de hand van iconische films legt Martin Koolhoven uit waarom deze films zo kenmerkend zijn voor een bepaald genre. Zo ontdekte ik Suspiria, een Italiaanse horrorfilm die het genre compleet vernieuwde. Deze klassieker moesten we natuurlijk in z’n geheel zien. […]

Verder lezen


Wij keken The Killing of a Sacred Deer zonder te weten dat deze film van de Griek Yorgos Lanthimos is. Als je The Lobster hebt gezien weet je wat je kan verwachten: vreemde personages in een luguber plot, maar het intrigeert wel. Daar moet je natuurlijk maar net van houden. Gelukkig is de weirdness in The Killing of a […]

Verder lezen


Bij series bestaat het fenomeen ‘bottle episode’, wat er op neer komt dat een aflevering zich volledig afspeelt in één ruimte met een beperkt aantal personages en heel veel dialoog. Dit principe kan je ook toepassen op film en hoewel het saai klinkt om anderhalf uur alleen maar te kijken naar pratende koppen kan het […]

Verder lezen


De laatste film die we zagen op het IFFR was High Life, geschreven en geregisseerd door de 70-jarige Claire Denis en met Robert Pattinson (van Twilight) in de hoofdrol. In het gezelschap van onder andere een psycholoog, filosoof en natuurkundige leek High Life een prima filmkeuze. Want dit drama gaat over de psyche van de mens, […]

Verder lezen


Je hebt film en je hebt cinema. Gaspar Noé is een Franse filmmaker die in zijn oeuvre altijd de grenzen opzoekt van wat mogelijk is in film, zowel op gebied van onderwerp, camera en vertelvorm. Dat liet hij al zien in Irréversible en Enter the Void, een persoonlijk favoriet, en met Climax doet hij daar nog een […]

Verder lezen


Het jaarlijkse IFFR is er weer en wij kozen ditmaal drie films uit. In My Room sprak ons aan vanwege het plot (een man is plotseling de laatste mens op aarde) waar je alle kanten mee op kan. Op Netflix staat de Amerikaanse serie The Last Man on Earth maar van deze Duitse productie verwachten […]

Verder lezen


Wie John Krasinksi zegt, zegt ook The Office. Dat de komedieacteur ook serieuzere rollen wil spelen zagen we al in Something Borrowed – al was die film gewoon niet goed. Deze keer kruipt hij ook nog in de schrijvers- en regisseursstoel voor de horrorthriller A Quiet Place. En die is een stuk beter. Het verhaal […]

Verder lezen


Nicolas Cage heeft een bijzonder imago. Zijn emotionele uitbarstingen in films worden vaak belachelijk gemaakt en in de serie Community wordt er zelfs een hele aflevering aan zijn paradoxale acteertalent geweid. Afgelopen vrijdag kwam Mandy uit, een bloedstollende camp-horror waarin Cage zint op zoete wraak. Wij mochten het schouwspel op klaarlichte dag in Kino Rotterdam […]

Verder lezen