the-walk-114_300_mktg_art_v023_r_rgb[1]

The Walk

Geschikt voor filmavond Geschikt voor filmavond
Geschikt voor familie Geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
7.5
The Walk

Ik heb hoogtevrees. Niet heel erg, maar vanaf een meter of 10 besluit mijn maag toch wel zijn salto te gaan oefenen. Het was dan ook de vraag of het een slim idee is om The Walk te gaan kijken, een waargebeurd verhaal over Philippe Petit die in de jaren 70 de grootste koorddans-act ooit deed. Hij schreef er een boek over (To Reach the Clouds), in 2008 verscheen de documentaire (Man on Wire) en nu is er dan de speelfilm waarin Petit een koord spant tussen de Twin Towers van het World Trade Center, en eroverheen loopt.

Joseph Gordon-Levitt (onder andere uit Don Jon) vertolkt de rol van de kunstige Fransman. Hij neemt je mee in zijn levensverhaal; van hoe hij als jonge, ondeugende circusliefhebber uitgroeit tot de man die het grootste artistieke misdrijf ooit heeft gepleegd – naar zijn eigen woorden. Het Franse accent van Gordon-Levitt is even wennen, maar uiteindelijk klopt het wel: Philippe Petit hield van Parijs, maar was verliefd op New York, zeker toen hij hoorde dat daar de grootste torens ter wereld gebouwd zouden worden. Hij besloot zichzelf Engels aan te leren en uiteindelijk naar de VS te vertrekken. In The Walk is een mooie rol voor Ben Kingsley weggelegd als Tsjechische mentor en koorddanser. De chemie tussen Kingsley en Gordon-Levitt is sterk, wat een aantal verterende scènes oplevert tussen de oude man en ideologische beginneling. Ook de spanning tussen Petit en zijn entourage is goed neergezet: niet iedereen gelooft even sterk in zijn absurde, lichtjes suïcidale plan.

Het sterke aan deze biopic is dat het niet alleen maar schattige accentjes en drama is. Op het moment dat Petit daadwerkelijk de hoogte opzoekt met zijn koord, wordt je hoogtevrees goed op de proef gesteld – en ik zag niet eens de 3D versie. Het fantastische camerawerk en mooie computeranimaties zorgen ook op een plat beeld voor een duizelingwekkende diepte, zo goed dat ik het grootste deel van de film klamme handpalmen had. Aangevuld met de optimistische, vrolijke instelling van Petit en de dromerige beelden is The Walk zowel een luchtige biografie als een spannende thriller. Misschien weet je al hoe het in het echt is afgelopen, maar er is zo veel aandacht besteed aan de spanningsopbouw dat dat niet uit maakt. Regisseur Robert Zemeckis (van onder andere Back to the Future en Forrest Gump) koos voor een subtiel maar typisch jaren 70 sfeertje terwijl de camerabewegingen juist modern en beweeglijk zijn – dankzij het vele gebruik van CGI. Dat er ook een 3D versie van is uitgebracht zie je duidelijk terug in een aantal overdreven diepte-effecten, wat wel ten koste gaat van het cinematografisch geheel als je hem in 2D ziet. The Walk steekt nergens met kop met schouders bovenuit, misschien omdat het toch gaat om een waargebeurd verhaal en geen goed doordachte fictie, maar laat je adem stokken terwijl je toch kunt lachen. Het is net alsof je zelf ook even op de Twin Towers hebt gestaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>