Grandma

Grandma

Genres: /
Plot: /
Sfeer: /
Niet geschikt voor filmavond Niet geschikt voor filmavond
Geschikt voor familie Geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
8
Grandma

Grandma is een film die ik niet snel zelf had uitgekozen, maar omdat deze onverwachts op onze deurmat viel konden we er net zo goed meteen gebruik van maken. Zo blijkt maar weer dat je een film niet op zijn cover moet beoordelen, want Grandma is een verrassend sterke en leuke film. Eentje die leuk is om te kijken en er ook nog ‘s toe doet.

Het hele verhaal speelt zich af op de dag dat de jonge Sage bij haar oma aanklopt met een dringend verzoek: ze heeft 630 dollar nodig voor een afspraak bij de abortuskliniek, die ze diezelfde middag gepland heeft staan. Oma Elle is echter niet de meest normale grootmoeder die je je kan voorstellen: ze is academicus en kunstenaar, moeilijk in de omgang, lesbisch en heeft een erg slechte band met haar dochter – Sage’s moeder dus. Maar ondanks haar cynische instelling is ze vastberaden om Sage te helpen om aan het geld te komen.

In de korte reis die ze die dag samen maken leren oma en kleindochter elkaar beter kennen, onder andere doordat oude vrienden en vijanden van Elle worden opgezocht. Dit vertelmechanisme werkt ontzettend goed: in scènes van nog geen tien minuten ontdek je stukjes geschiedenis van de zure Elle en begrijp je steeds beter waarom ze is zoals ze is. In het begin zijn de personages nog lichtjes overdreven, maar dat vlakt uit naar een natuurlijke cast met fantastisch acteerwerk van Lily Tomlin als oma. De film wordt gedragen door sterke dialogen en intrigerende personages (waaronder kleine rollen van Laverne Cox, die je uit Orange is the New Black kan kennen, en eeuwige ster Sam Elliott) maar waar Grandma echt hoog op scoort is het vermogen om een verhaal over feminisme te vertellen zonder te vervallen in clichés. De thema’s van seksuele voorkeur, abortus en de positie van de vrouw in een relatie schetsen een wereld die wordt onderbelicht in de commerciële filmwereld, en schrijver en regisseur Paul Weitz weet deze integer neer te zetten. Hoe hij dat heeft gedaan is me een raadsel, want diezelfde man maakte zijn debuut met American Pie – misschien wel de meest heteronormatieve film ooit.

Naast deze feministische inslag is er nog steeds ruimte voor humor. Niet door punchlines, niet door stereotypen op de hak te nemen, maar door kleine botsingen tussen karakters die het verhaal luchtig houden. Dat is vooral te danken aan Lily Tomlin die haar personage als bejaarde hippie en cynist als natuurlijk verbeeldt. Uit de Q&A op de dvd blijkt dat Tomlin zelf ook gewoon erg veel humor heeft, sowieso zijn de uitgebreide extra’s zeker de moeite waard om even te kijken. Grandma is een onderbelichte, positieve verrassing: cultuurkritisch maar nog steeds leuk om te zien.

Eén reactie op “Grandma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>