THE JUNGLE BOOK

The Jungle Book

Genres: /
Plot: / /
Sfeer: / /
Geschikt voor filmavond Geschikt voor filmavond
Geschikt voor familie Geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
7.5
The Jungle Book

Begin dit jaar was het zover: mijn favoriete Disneyfilm werd verfilmd met de fantastische CGI technieken van tegenwoordig. Het is altijd een risico om zo’n fantasievol en krachtig verhaal opnieuw uit te brengen, maar op de 2016 versie is weinig aan te merken.

Het verhaal ken je waarschijnlijk wel. Mowgli is een te vondeling gelegde baby in de jungle. Daar wordt hij liefdevol opgevoed door een roedel wolven en de zorgzame panter Bagheera (de onmiskenbare stem van Ben Kingsley). Maar als Mowgli te oud wordt ziet tijger Shere Khan een gevaar in hem, want het blijft een mens en geen dier. Het mensenkind is gedwongen om de jungle te verlaten maar hij maakt vrienden met de beer Baloo (Bill Murray) die hem verleidt om te genieten van het Jungle-leven.

In deze verfilming van de originele verhalen uit 1894 (!) is het moraal er misschien nog wel dikker op gelegd dan in de tekenfilm uit 1967. The Jungle Book gaat over vriendschap, vertrouwen, en het feit dat iedereen fouten kan maken – ook je beste vrienden. Bovendien is het geen echte feelgood-film want een groot thema is ook dat niet alles verloopt zoals je het plant. Jammer dat het einde anders is (waarschijnlijk om ruimte over te houden voor een vervolg) want dat is niet in lijn met het grote verhaal. De 13-jarige Neel Sethi speelt eigenlijk precies zoals de getekende Mowgli deed en is een geloofwaardige, bemoeizuchtige tiener. Vergeleken met de tekenfilm is de humor flink teruggeschroefd, maar zijn delen van de dialogen wel hetzelfde gebleven. Ook zijn er nauwelijks liedjes, en als die er zijn wordt het niet gebracht als een musical. Deze versie is een stuk volwassener (en bovendien ongelofelijk knap geanimeerd – zelfs onze kat volgde gebiologeerd de film) en tegen alle vooroordelen in is het gewoon een ontzettend mooie film geworden met respect voor de originele verhalen. Het enige punt waar ik moeite mee had, was dat King Louie, de oerang-oetan, in deze film van mythische proporties is. Als je het feit dat de dieren praten even negeert, contrasteert Louie’s grootte enorm met de fotorealistische stijl van de film. Dat is een vreemde keuze, maar stoort niet genoeg om niet te kunnen genieten van een van de meest realistisch uitziende animatiefilms van deze tijd.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>