Ratter

Ratter

Geschikt voor filmavond Geschikt voor filmavond
Niet geschikt voor familie Niet geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
4.5
Ratter

Toen ik het verhaal las van Ratter was ik meteen verkocht: hackers, stalkers en geïnspireerd op ons dagelijkse leven met technologie. Dat doet al snel denken aan technofobische verhalen zoals in Disconnect of Mr. Robot. Maar je kan niet altijd gelukt hebben: Ratter bleek een flinke tegenvaller.

De premisse belooft veel. Emma is een student die net alleen op kamers is gegaan in New York, en het gaat hartstikke goed in de grote stad. Zij weet echter niet dat haar digitale apparaten gehackt zijn en dat iemand haar constant in de gaten houdt. Een tijd lang houdt deze ‘ratter’ zich stil, maar op een gegeven moment gaat het stalken verder dan het bespieden van Emma. En dan wordt ze toch een beetje paranoia.

Wat direct opvalt is dat alles is gefilmd vanuit de apparaten die Emma bezit en met zich mee draagt: haar laptopcamera, haar telefoon, zelfs haar spelcomputer. Dat zet je toch wel even aan het denken over de hoeveelheid camera’s die je in je huis hebt staan; wat als iemand overal toegang tot krijgt? Dit aardige concept kan de film echter niet redden. Heel origineel is het ook niet meer na Unfriended, die met meerdere hoofdpersonen interessantere scènes biedt. Het grootste probleem met Ratter is de spanning: het duurt veel te lang voordat er daadwerkelijk wat gebeurd. Het omslagpunt laat te lang op zich wachten waardoor je je eigenlijk al verveelt voordat er überhaupt actie in het verhaal komt. En als het dan eindelijk zo ver is, wordt de film plotsklaps afgekapt zonder enige vorm van closure. Tenslotte krijg je ook nog eens een lauw moraal mee tijdens de aftiteling. Nee, op gebied van spanning heeft de onervaren schrijver/regisseur Branden Kramer nog veel te leren. Misschien heeft hij gewoon teveel hooi op zijn vork genomen, als je bedenkt dat Ratter is gebaseerd op een afstudeerproject van Kramer en zijn medestudenten. Actrice Ashley Benson (Spring Breakers) weet de film nog een beetje interessant te houden met natuurlijk acteerwerk – en haar mooie lichaam natuurlijk. Het gezicht van haar vriendje, Matt McGorry, ken je waarschijnlijk ook (Orange is the New Black). Daarnaast is de soundtrack ook best goed, hoewel die maar uit één nummer bestaat. Ratter is duidelijk ontstaan als een interessant concept, maar van een “baanbrekende psychologische thriller,” zoals de cover omschrijft, is bij lange na geen sprake.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>