nineteen-eighty-four[1]

Nineteen Eighty-Four

Niet geschikt voor filmavond Niet geschikt voor filmavond
Niet geschikt voor familie Niet geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
7
Nineteen Eighty-Four

Ook als je Nineteen Eighty-Four nooit hebt gezien ken je vast wel de voetsporen die deze film heeft nagelaten: de term Big Brother. George Orwell schreef dit verhaal in 1948 als satirisch, dystopisch toekomstbeeld, een logische reactie op nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie. Het verhaal speelt zich af in een staat die zich voordoet als socialistisch, maar in de praktijk een dictatuur is waar burgers niet meer voor zichzelf mogen denken en voelen.

In deze tweede verfilming van dit beroemde stukje literatuurgeschiedenis staat, net als in de eerste film (1956), Winston Smith centraal. Hij is medewerker van het Ministerie van Waarheid, waar hij ironisch genoeg krantenartikelen moet aanpassen naar de wens van De Partij. Stiekem begint hij een dagboek en hij raakt verliefd op Julia, die net als hij genoeg heeft van de partij. Ze ontmoeten elkaar in het geheim en er doet zich een kans voor om zich bij het verzet aan te sluiten.

Tegenwoordig zijn er daadwerkelijk overal camera’s, en fake news is sinds de inauguratie van Donald Trump bijna dagelijks onderwerp van gesprek. Je zou Nineteen Eighty-Four vooral moeten kijken vanwege het verhaal en de boodschap en niet zozeer vanwege de verfilming ervan. Desondanks speelt John Hurt de rol van Winston Smith met veel overtuiging. Suzanna Hamilton, die Julia speelt, is misschien nog wel opvallender. Want zij is aan de ene kant het enthousiaste partijlid dat precies lijkt te doen wat Big Brother wil, maar ze is tegelijkertijd een echte rebel die dat goed verborgen weet te houden. Cinematografisch gezien past het grauwe decor en theatrale acteerstijl erg in de jaren 80. De sfeer is onheilspellend, deprimerend maar tegelijkertijd ook erg fantasievol: zo zouden we tegenwoordig een dystopie niet snel verbeelden. Nineteen Eighty-Four is geen klassieke spannende sciencefictionfilm omdat het net teveel elementen bevat die inmiddels echt waar (kunnen) zijn, maar is daardoor juist weer ontzettend relevant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>