Transcendence

Genres: /
Plot: / /
Sfeer: /
Geschikt voor filmavond Geschikt voor filmavond
Geschikt voor familie Geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
6
Transcendence

Vorig jaar leek wel het jaar van de science fiction: na Lucy, Interstellar en Edge of Tomorrow kwam ook Johnny Depp met een sci-fi op de proppen. In een tijd waarin we computers met de dag slimmer zien worden, was het een kwestie van wachten op een film die het moment in beeld brengt waarop kunstmatige intelligentie slimmer wordt dan onze eigen menselijke intelligentie: singulariteit. Transcendence kunnen daarmee mooi in het rijtje plaatsen van The Terminator, The Matrix en Her.

Depp is de succesvolle wetenschapper Will Caster, die werkt aan een methode om een organisch bewustzijn te koppelen aan een computer. Wanneer een anti-technologie extremisten wereldwijd onderzoek naar kunstmatige intelligentie dreigen te vernietigen, besluit Will met zijn geliefde mede-onderzoekers (Rebecca Hall en Paul Bettany) om zijn bewustzijn te uploaden naar de digitale wereld. Binnen een mum van tijd heeft Will zich wereldwijd over de digitale snelweg verspreid en is het de vraag welk deel van hem de leiding heeft: zijn menselijke emoties of zijn rationele denkkracht.

Wat direct opvalt aan Transcendence is het hoge tempo. We zien niet alleen de transitie van mens naar digitaal systeem, maar ook de vele jaren die daar op volgen. Regisseur Wally Pfister, die eerder de cinematografie deed van verschillende Batman-films, Inception, The Prestige en vele anderen, heeft duidelijk onderzoek gedaan naar de wetenschappelijkheid van het verhaal, want de maatschappelijke verschuiving die daar op volgt is zowel futuristisch als geloofwaardig. Toch zwakt de film af in zijn wetenschappelijke logica, iets waar Lucy ook last van had. De grote tijdsprongen zorgen er ook voor dat het verhaal versplinterd wordt, en misschien beter had gewerkt als een serie. De acteurs zitten er voornamelijk vanwege hun naam in (Morgan Freeman in de rol van verteller kennen we inmiddels wel) en hadden net zo goed door onbekende B-acteurs vervangen kunnen worden. Het is duidelijk dat dit Pfisters debuut is: hij wilde met deze film teveel en dat heeft geresulteerd in film die niet weet wat ie wilt. Het verhaal is interessant, het ziet er prima uit, maar het voelt soms wat afgeraffeld aan. Toch ben ik benieuwd wat Wally Pfister in de toekomst voor ons in petto heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>