the-neon-demon

The Neon Demon

Genres:
Plot: /
Sfeer: / /
Niet geschikt voor filmavond Niet geschikt voor filmavond
Niet geschikt voor familie Niet geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
6
The Neon Demon

Als je van tevoren al veel gemengde geluiden hoort over een film, is het altijd een twijfel of je hem wel moet gaan zien. Het kan enorm tegenvallen, maar het kan ook goed uitpakken. The Neon Demon krijgt zowel lovende als vernietigende kritiek en nadat we de film hadden gezien bleek dat ook volledig terecht. Sterker nog: Jim vond de film best goed, Tessa vond hem niet goed genoeg. Het is maar waar je van houdt.

The Neon Demon gaat inhoudelijk over de modewereld. Jesse (Elle Fanning) is een nieuwkomer in Los Angeles maar wordt door haar knappie koppie al snel opgepikt door een wereldberoemde fotograaf. Tot ergernis van zijn ‘oudere’ modellen. Wat volgt is het cliché verhaal met een oppervlakkig moraal over concurrentie in de modewereld en het belang van uiterlijke schoonheid, maar daar draait de film eigenlijk niet om. The Neon Demon is een visuele stijloefening in het vertellen van een verhaal. De beelden zijn vele malen belangrijker dan wat Jesse meemaakt: meer vorm dan inhoud. Dat weerspiegelt het thema van de modellenwereld dan wel weer goed.

The Neon Demon is traag, kleurig en abstract. Maar langzaam bouwt de film op naar een kunstige, choquerende serie beelden die bijna het genre horror verdienen. Bloed, moord en naakt lijken in dienst te staan van een kritiek op High Fashion, maar The Neon Demon is soms zelf ook net een afstudeerproject aan de kunstacademie; iets te letterlijk en onnodig choquerend. Dat klinkt allemaal erg vaag, en dat is het ook. Qua sfeer is het te vergelijken met Under the Skin, behalve dat dit stukje cinema een stuk extremer is in zijn beeldtaal. Ergens kun je nog een symboliek in lezen over vampierslegendes, en het feit dat regisseur Nicolas Winding Refn kleurenblind is geeft een interessante wending aan het kleurgebruik in de film, maar toch is het onsamenhangend. Een steracteur als Keanu Reeves in een bijrol redt het ook niet. Waarom dan toch nog een voldoende? Als je The Neon Demon bekijkt als een oefening in kleur en compositie, dan is het een mooi kunstwerkje geworden. Maar als speelfilm werkt het niet goed genoeg. Het is maar net wat je er in zoekt.

Eén reactie op “The Neon Demon

  1. Ik was ook teleurgesteld. Beelden zijn prachtig, maar dat verwacht je ook van hem, maar het verhaal werd ik niet in mee getrokken. Toch is het wel een film die je even bijblijft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>