Nocturnal Animals

Nocturnal Animals

Genres: /
Plot: /
Sfeer: / /
Niet geschikt voor filmavond Niet geschikt voor filmavond
Niet geschikt voor familie Niet geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
8.5
Nocturnal Animals

Als je een beetje de mode bijhoudt, dan ken je de naam Tom Ford vast wel. Deze modeontwerper is er niet vies van om soms in de regiestoel te kruipen en voor Nocturnal Animals deed hij dat opnieuw. Ook schreef hij het script, wat gebaseerd is op een boek. Maar het meest opvallend aan dit haute couture drama is wel de topcast: Jake Gyllenhaal, Amy Adams en Isla Fisher.

Nocturnal Animals draait om Susan, een rijke vrouw die in de kunstwereld werkt als curator. Op een dag belandt een pakketje op haar deurmat van haar ex-man: een boek dat hij geschreven heeft, met de vraag wat zij er van vindt. Wanneer ze begint te lezen kijken we als filmpubliek mee in het verhaal, een verhaal over een gezin dat op reis is en wordt overvallen door een stel rednecks. Het verhaal grijpt haar overduidelijk.

Het bijzondere aan Nocturnal Animals is dat er een verhaal in een verhaal wordt verbeeld, zodat er ondanks de weinige gebeurtenissen toch veel te zien is. De meeste spanning zit in het verhaal uit het boek, en de emotie zit in de lezende Susan. Behalve dat Gyllenhaal en Adams heel mooi en geëmotioneerd kunnen spelen bevat de film veel verborgen lagen die er voor zorgen dat je aan de buis gekluisterd blijft. Gyllenhaal – de vader in het boek – speelt namelijk een gevoelige man in moeilijke tijden waarbij de discussie wordt opgeworpen of dat gelijk staat aan zwakte. Het herdefinieert masculiniteit. Ook Michael Shannon als nihilistische corrupte agent draagt hier zijn steentje aan bij. In het begin is het door de gelaagdheid even uitvogelen wie wie is, maar het is een uitstekende manier om dergelijke thematiek op te baseren. Het verhaal in het boek is eigenlijk secundair, ook al gaat daar de meeste screen time naartoe. Maar visueel gezien is de film ook prachtig – wat je ook wel zou verwachten van een modeontwerper. Oog voor detail en een klassiek visueel narratief (onder andere door ‘Hitchcock-overgangen’ waarbij visuele gelijkenis tussen twee in elkaar overlopende shots wordt gebruikt), begeleid door slepende strijkers. Nocturnal Animals is een droevig en hard verhaal; emotioneel zonder te vervallen in een tranentrekker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>