Nightcrawler

Nightcrawler

Genres: /
Plot:
Sfeer: / /
Geschikt voor filmavond Geschikt voor filmavond
Niet geschikt voor familie Niet geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
7
Nightcrawler

Acteur Jake Gyllenhaal heeft vaak een mysterieuze air om zich heen. In Donnie Darko zette hij de toon waarna een paar meer mainstream films volgden, tot hij de cultsmaak weer te pakken kreeg met Enemy, Prisoners, Nightcrawler en Nocturnal Animals. Ongemerkt hebben wij het doel gekregen om zijn hele oeuvre te zien, lijkt het wel. De half geanimeerde film Okja (2017) staat nog op ons lijstje, maar eerst: Nightcrawler.

Gyllenhaal speelt Louis Bloom, een ietwat sociaal onaangepaste man zonder geld. Hij raakt geïnspireerd door nightcrawlers: journalisten die de ‘s nachts de wacht houden bij politiezenders, om zo de eerste te zijn om bij een nieuwswaardige gebeurtenis verslag te doen. Brutaal als hij is duikt hij vol in het vak en binnen de kortste keren heeft hij een begin van zijn zakelijk netwerk opgebouwd door het vertrouwen van een nieuwsproducent te winnen. Bloom is niet alleen slim en brutaal, maar heeft ook een dubbele agenda. Eentje waarbij hijzelf in het middelpunt staat en daarvoor overschrijdt hij steeds meer grenzen.

Deze donkere psychologische thriller laat de harde en soms oneerlijke wereld van journalistiek zien. Er worden vraagtekens gesteld bij de maakbaarheid van nieuws en ethische grenzen, over hoe afgestompt wij allemaal zijn met de talloze gruwelijke beelden op televisie, en hoe iemand kan leven van andermans dood. Als je geïnteresseerd bent in de tv-wereld kun je je lol dus niet op, want er komt ook heel wat terminologie voorbij en er wordt interessant omgesprongen met beeld-in-beeld shots. Maar het is ook een biopic over een (geweldloze) sociopaat zonder empathie, wat Gyllenhaal gewoonweg fantastisch weet te verbeelden. Zijn hulpje, die zelf ook niet al te snugger is, versterkt dat beeld. De relatief onbekend Riz Ahmed speelt die rol, maar wij moesten ook al hard om hem lachen als terrorist in Four Lions. Hier en daar had Blooms karakter wel meer weerspiegeld kunnen worden in de filmstijl, maar met de duistere sfeer, licht absurdisme en gebrek aan mededogen wordt je als kijker overtuigend meegenomen in zijn geest en de ethische beslissingen die hij maakt. Dit is het regiedebuut van schrijver Dan Gilroy, dus wellicht dat hij in volgende films nog meer eenheid weet te creëren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>