Anon

Anon

Geschikt voor filmavond Geschikt voor filmavond
Niet geschikt voor familie Niet geschikt voor familie
Cijfer op IMDb
5
Anon

Bij het kiezen van een film om te kijken wil je natuurlijk het kaf van het koren scheiden, er zijn immers teveel films om ze allemaal te zien. Dat is ook de reden waarom het gemiddelde cijfer van Film of the Day eerder rond de 7,3 ligt dan rond de 5. Maar vorige week hadden wij daar geen zin in en kozen we voor de eerste de beste scifi-thriller die Netflix ons voorschotelde. En dan wordt toch maar weer bevestigd dat een beetje vooronderzoek geen kwaad kan.

In de toekomstwereld van Anon is Augmented Reality al zo ver doorontwikkeld dat je op je eigen netvlies extra informatie over de wereld om je heen ziet, zonder dat daar een speciale bril voor nodig is. Bovendien wordt alles wat je ziet opgeslagen, informatie die de overheid mag en zal gebruiken. Het voordeel van deze privacyloze wereld is dat er nauwelijks criminaliteit meer is, maar ook in die wereld bestaan hackers die het systeem omzeilen. Detective Frieland (Clive Owen) is zo’n hacker op het spoor (Amanda Seyfried, uit Mean Girls).

Anon is geschreven en geregisseerd door Andrew Niccol, die eerder fantastische films als Gattaca, The Truman Show (de favoriete film van ondergetekende) en In Time schreef. Met deze tech-noir wijkt hij een beetje af van zijn eerdere werk, hoewel het thema nog steeds draait om een ‘maakbare werkelijkheid’ en angst voor technologische ontwikkelingen. Anon is vergeleken met eerdere films vooral veel moderner. Niccol koos voor een duidelijke stijl: een koude en afstandelijke manier van acteren (bedenk dat als je naar informatie op je netvlies kijkt, het voor de ander eruit ziet alsof je naar een muur in de verte staart), vlakke emoties en veel ‘esthetisch naakt’. Een opvallende stijlkeuze is dat de ‘filmbeelden’ gewoon in klassiek breedbeeld zijn, maar dat de point of view shots je scherm volledig vullen, waardoor het gevoel van ‘door de ogen van iemand kijken’ wordt versterkt. Helaas werkt de vlakke acteerstijl de kracht van de film behoorlijk tegen. De ideeën en consequenties die Niccol schetst in zijn toekomstbeeld zijn interessant, maar het duurt veel te lang voordat je iets gaat voelen voor de personages. De film stelt in eerste instantie interessante vragen maar laat je – op een spannende finale na – vervolgens achter met een leeg gevoel. Laten we hopen dat Niccol zijn mojo die hij bij Gattaca had snel weer terugvindt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>